Een Royal Worcester pot met deksel voor Stonier & Co., Liverpool, The Stuart, 1889

Zeer zeldzame blush ivory pot met deksel, 1889, gedecoreerd met kleurrijke bloemtakken, de details uitgevoerd in verguldsel, op een blush ivory fond. De randen zijn eveneens verguld. Op de bodem een paars gedrukt fabrieksmerkteken en het schildersmerkteken 'CR'; onder het deksel een puce gedrukt merkteken en het rood geschilderde nummer '2010', alsmede de initialen N.N. en de aanduiding D.3.

Gelobd ovoïde vorm met gemodelleerde hangende schouder en bamboehengsel op het koepelvormige deksel, beschilderd met tuinbloemen. Hoogte 18,5 cm.

Artikelen met het merk 'The Stuart' werden door Royal Worcester geproduceerd voor Stonier & Co., Liverpool. Ze zijn zeer zeldzaam en worden door verzamelaars zeer gezocht.

De ontwikkeling door Royal Worcester van een nieuwe lijn decoratief porselein in de jaren 1890 was geïnspireerd op de Europese art-nouveaustijl, een bewust 'nieuwe' en moderne beweging die niet teruggreep op het verleden, maar de natuur als inspiratiebron nam. Royal Worcester produceerde modieus porselein gebaseerd op organische vormen zoals schelpen, kalebassen, bladeren, boomstammen en bloemen. Het porselein was ontworpen om de indruk te wekken van natuurlijke materialen zoals koraal, ivoor, hout en riet. De populairste vormen waren schelpschalen en manden, kannen met koraalhandvat, meloenpotten en slagtandkannen. Dit gevarieerde vormenrepertoire werd gedecoreerd met asymmetrische en verspreide bloemstukken, 'Art Sprays' genaamd, in gedempte kleuren en afgewerkt met goud.

De lijn die we tegenwoordig kennen als 'Blush Ivory' was rond 1900 zo succesvol dat Royal Worcester de decoratie toepaste op vrijwel elke vorm die ze konden produceren, waaronder talrijke Indiase en Japanse vormen en zelfs klassieke figuren die oorspronkelijk voor andere decoratietechnieken waren ontworpen. Dit week af van het oorspronkelijke concept van een nieuwe, natuurlijke stijl, maar vond toch gretig aftrek bij de middenklasse, die haar huizen graag vulde met decoratief porselein, aangeschaft in de gloednieuwe warenhuizen die in de grote steden openden.

Het succes van dit ontwerp, op een moment dat de handel met Amerika terugliep, moet een grote stimulans voor het bedrijf zijn geweest, maar bracht ook problemen met zich mee. Royal Worcester kreeg te maken met veel navolgers, met name in Europa, waar de Blush Ivory-stijl nauwkeurig werd gekopieerd. Tot op de dag van vandaag worden stukken van Oostenrijkse en Duitse fabrikanten nog weleens aangezien voor Royal Worcester. Dichter bij huis werden Edward Locke en James Hadley door Royal Worcester-kunstdirecteur Richard Binns voor de rechter gedaagd, om te waarborgen dat hun producten duidelijk gemerkt waren en niet konden worden verkocht als Royal Worcester of daarvoor konden worden aangezien.

De identificatiemerktekens en nummers op de bodem van elk stuk waren van groot belang in de strijd van Worcester tegen vervalsing en vertellen ons veel over de objecten. Naast het fabrieksmerkteken van Royal Worcester, met zijn datumsysteem van punten, verwezen de grote gedrukte nummers naar de mal waaruit het object was gegoten. Een gedrukt 'Rd No.' in een kader is het octrooiregistratienummer van het ontwerp, en de kleine handgeschreven initialen op de onderkant van een stuk verwezen naar de vergulder (de manier waarop de fabriek het gebruik van haar duurste grondstof bijhield). Ingeslagen nummers en een letter verwezen naar de productie- maand en het productiejaar.

De productie van Blush Ivory was een complex en kostbaar proces. Eerst werd de vorm gegoten uit vloeibare Parian-klei (een crèmekleurig porselein) in gipsmallen. Een object werd vaak in meerdere delen vervaardigd, die vervolgens werden samengevoegd met vloeibare klei of slip; eventuele ingeslagen merktekens werden aangebracht vóór het eerste, biscuit-bakproces. Vervolgens werd de binnenkant van het stuk voorzien van een glanzend ivoorglazuur en werd de buitenkant gedompeld in een mat, strogeel glazuur. Daarna werden zachte abrikoosgekleurde glazuurvlakken aangebracht met behulp van de nieuw uitgevonden aerograaf. Onderdelen zoals het handvat, die in zwaar goud zouden worden afgewerkt, werden ook bestreken met een donker koraalkleurig glazuur of grondlaag. Het stuk werd vervolgens een tweede maal in de oven gebakken.

Bij de meeste stukken bestond de volgende stap uit het aanbrengen van een fijne, in sepia gedrukte contourtekening voor de decoratie, samen met het gedrukte fabrieksmerkteken. Dit werd gefixeerd in een derde bakproces op lage temperatuur, waarna de kunstenaar de kleuren aanbracht op de bloemen, insecten of grassen. Na het vierde bakproces werd 22-karaats goud over het schilderwerk gedrukt, wat een glanzend metaaleffect gaf; goud werd ook met een penseel aangebracht op de randen, voeten en handvatten. Na het vijfde en laatste bakproces in de oven werd het goud gepolijst met bloedsteenpoeder om het stuk zijn definitieve elegantie te geven.

De meeste Blush Ivory-stukken waren gedecoreerd met bloemstukken van onder andere scabiosa, margrietjes, viooltjes, vergeet-mij-nietjes en chrysanten. De oorspronkelijke bloemtakken werden getekend door Edward Raby en Frank Roberts. Hun ontwerpen werden vervolgens met de hand gegraveerd op koperen platen, waarvan gedrukte contourtekeningen werden gemaakt. De initialen ER verschijnen soms als onderdeel van de druk, als erkenning van het ontwerp van Edward Raby. Omdat de schilders van Royal Worcester hun werk pas na 1900 mochten signeren, is het vrijwel onmogelijk het werk van individuele kunstenaars te identificeren. Er zijn echter zeer zeldzame voorbeelden van Blush Ivory-porselein die volledig met de hand zijn geschilderd door Edward Raby, die zijn naam vóór de eeuwwisseling al mocht zetten.

Blush Ivory-porselein werd nog rond 1910 geproduceerd, maar naarmate de populariteit van de art nouveau in Europa afnam, speelde Royal Worcester hierop in door over te stappen op meer hoekige, scherpe en felgekleurde ontwerpen, geïnspireerd op door mensen gemaakte objecten zoals ijzer, staal, schepen, treinen, radiogolven en snelle auto's. De ontwikkeling richting Art Deco was begonnen en de productie van Blush Ivory werd rond 1914 gestaakt.

Conditierapport:

Geen chips, scheuren of andere beschadigingen. Uitstekende staat; bekijk alle foto's aandachtig.

Aanvullende informatie over de afmetingen:

Gewicht 590 g, bovendiameter 7,5 cm, onderdiameter 7,9 cm.